الان fight club دیدم. به این میگن فیلم. واقعا بم ساخت. البته نه اینکه تاپ باشه،  صرفا فیلمای روانشناسانرو دوست دارم مثه gift یا سکوت بره ها.

داستانش همون اول آدمو میگیره. 

واقعا ناامید شده بودم از این فیلمایی که تو این چند ماه دیدم.   

اون از assassin's creed که هنوز از دیشب تا حالا تو حالت وات د فاز هستم😒 ، تنها چیز قابل تحمل فیلم بازیگر نقش اولش بود. اونم از scarface که سه ساعت چشام در اومد و به این نکته رسیدم که مخاطب این سبک نیستم ، حداقل بازی آلپاچینو از این احساس بد کمی کم میکنه.

نمیدونم چرا دیگه مثه سابق از فیلم دیدن لذت نمیبرم

+ برای همین میگم دوست دارم شوهرم همه اقوامش مرده باشن 😌. راحت میشی از حرص و جوش خوردن.  البته همه عینه فک و فامیلای من نیستن... 

همش با خودم تکرار میکنم که مهم خوب بودنه و تو باید درست باشی ولی گاهی اوقات دوست دارم منم بشم یه آدم لعنتی و زرنگ مثه اونا. 

خدایا کمک کن همیشه آدم درستی باشم